صفة بلدهء طيّبهء هرات صانها إله تعالى عن الآفات و الحادثات « 1 » بر بصر « 2 » بصيرت اولى الابصار و ديدهء سريرت ذوى الاختبار « 3 » مخفى و مستور نخواهد بود كه بلدهء فاخرهء هرات حرسها إله تعالى عن الحادثات از سوابق دهور و سوالف « 4 » شهور هميشه نزهتگاه طوايف امم ، و زينت بلاد و بقاع اقاليم عالم « 5 » بوده و هست ، آب زلالش خاك غيرت در عين تسنيم و چشم چشمهء ماء معين‌زده ، و باد شمالش آتش خجلت « 6 » در جان رياح بهشت و نسايم اردىبهشت انداخته ، مجمع علماى اعلام ، و مربع فضلاى ايام ، مقصد سلاطين نامدار ، و معهد « 7 » خواقين رفيع‌مقدار ، مرجع اصحاب معارف ، و منزل ارباب عواطف ، مأمن زهاد و عباد ، و مسكن اهل رشاد و ارشاد ، محط رحال رجال إله ، مهبط آيات حقايق و انتباه ، مطاف طواف قدم‌داران جهان‌پيماى ، وجهه قصد شهرياران كشورگشاى ، مورد افاضات الهى ، موبل « 8 » بركات نامتناهى ، مشرق

--> ( 1 ) - كلمه : ( و الحادثات ) از زيادات مك است . ( 2 ) - مج : بر بصيرت . مك : بر بصر بصيرت . ( 3 ) - در اصل ذوى الاختيار . ( 4 ) - مك : از سوابق و سوالف شهور . ( 5 ) - مك : اقاليم عالم بوده . مج : اقاليم بوده . ( 6 ) - مك : خجالت . ( 7 ) - مك : معهد خواقين . مج : مهد خواقين . ( 8 ) - اين كلمه در نسخه‌ها مخدوش است ، و بقرينهء سجعهاى قبل و بعد آن اعنى : مرجع ، مقصد ، مورد ، بايستى آن را موئل يا موبل خواند . و الموئل : الملجاء از وال و الا فلانا : اتخذه موئلا اى ملجاءا ، و الموبل : اسم مكان من و بلت السماء امطرت الوبل . و الوبل و الوابل المطر الشديد . او من و بله : ضربه ضربا متتابعا . و الموبل ايضا : الحزمة من الحطب . يعنى : هرات ملجاء يا مكان امطار و تتابع يا حزمة و مجموعهء بركات نامتناهى .